Zainspirowany przesłaniem syberyjskiej kobiety, Anastazji, przedstawiam swoje przemyślenia dotyczące przeniesienia na polski grunt idei Rodowych Posiadłości Ziemskich. Jej postać i filozofia życia została opisane przez Władimira Megre w cyklu powieści „Dzwoniące cedry Rosji”. Lektura jest godna polecenia, a sama idea jest ze wszech miar słuszna, bo:
1. 1 ha ziemi, która jest własnością rodziny, jest kotwicą przynależności do fragmentu Wszechświata, to poczucie, że się naprawdę jest.
2. To źródło poszanowania tradycji minionych pokoleń, dziedzictwa kultury, poczucia więzi braterskich i społecznych, źródło patriotyzmu.
3. To miejsce pracy, która jest zawsze, niezależnie od polityki, kryzysów, zakłamanych mediów służących globalnym korporacjom.
4. To praca najważniejsza, podstawowa, bo daje chleb, zapewnia schronienie, ciepło, to rodzinne też.
5. To miejsce dla budowania rodziny, tej prawdziwej, zbudowanej przez mężczyznę i kobietę, rodziny wielopokoleniowej, gdzie starszyzna ma zasłużony kąt, strawę i szacunek.
6. Rodowa posiadłość to Boski Ogród, ta podstawowa rzecz dana przez Stwórcę protoplastom ludzkości, abyśmy o to dbali, uprawiali ten ogród, nawet nie dla siebie, ale dla Boga. Bo On nam pozwolił brać z tego ogrodu owoce.
![]() |
| Dom na skraju lasu w Wisznicach |
Zdecydowałem się pisać, bo nie rozumiem tych jałowych dyskusji, czy Anastazja miała rację czy nie, i czy ten rodzinny ogród (Rodową Posiadłość) ma być urządzona tak jak Anastazja o tym mówi. To nie o to chodzi. Każde miejsce na tej ziemi jest inne, jak i inny jest każdy z nas. Ale są pewne prawa natury, odwieczne zasady funkcjonowania Ziemi i Kosmosu, a co najdziwniejsze – są to proste sprawy. Po nocy nastaje świt, po burzy następuje spokój, mija zima i przyroda budzi się do życia, życia, któro jest wyrazem miłości. My, boscy ogrodnicy, jesteśmy po to, by tego pilnować, doświadczać, czerpać z tego radość i to, co do egzystencji potrzebne.
Niczym nieuzasadniona pogoń za tym, by mieć więcej, burzy ten boski porządek. Błogosławieni ubodzy i cisi, oni ziemię posiądą – tak nauczał Jesus. Niech określenie ubogi nie kojarzy się z nędzą i biedotą jednych, bo taka sytuacja rozwija się dziś obok przepychu i zachłanności drugich. U bogi ma u Boga wszystko. Jezus mówił żeby brać przykład z ptaków, które to nie martwią się o jutro, bo Ojciec ma dla nich zasoby. Tym bardziej dla nas. Podobno, -źródeł nie przytoczę, ale w necie można znaleźć – gdyby wszystkim ludziom na świecie, dać dla rodziny i ha ziemi do uprawy, to sama Australia wyżywiłaby wszystkich. To chyba można przeliczyć.
Głód i bezrobocie nie mają prawa bytu, a idea Rodowych Posiadłości jest kierunkiem rozwiązania tych najważniejszych, a wciąż narastających problemów. Wielkoobszarowe gospodarstwa odbierają pracę którą zastępują technicznymi środkami: wprowadzając mechanizację, chemizację, GMO, czego skutkiem jest skażenie środowiska, degradacja gleb i produkcja coraz gorszej żywności. Koniunkturalizm w rolnictwie prowadzi do okresowej nadprodukcji jednych produktów i ich marnotrawstwa, a z drugiej strony windowania cen.
Maksymalizacja zysku w rolnictwie nigdy nie powinna mieć miejsca, bo prowadzi to do szybkiego wykorzystania najlepszych do uprawy gleb i ugorowania całych połaci gruntów, tzw marginalnych, które dzięki włożonej pracy mogą być w pełni wykorzystane do produkcji żywności i innych płodów. Ziemia i przyroda to nie zakład produkcyjny, to boski ogród, gdzie wszystkie elementy tej układanki muszą ze sobą współgrać. Nie można produkować tego, na co dziś jest na rynku cena, bo moda lub jakiś kaprys … Płody ziemi są funkcją gleby, klimatu, współpracy człowieka, zwierząt i Kosmosu. To nie człowiek musi żądać takich czy innych plonów od Ziemi, ale człowiek powinien spożywać to, co Ziemia urodzi. Inaczej staniemy się jej pasożytami.
| Gospodarstwo w miejscowości Felicjan, do zagospodarowania |
